Te Deum

Książka mówiąca o istocie Mszy Świętej i jej znaczeniu oraz prawidłowym w niej udziale.

Autor wyszedł z założenia, że zrozumienie rzeczy poszczególnych części Najświętszej Ofiary może wpłynąć na praktyczną stronę udziału wiernych w sprawowanej liturgii. Podaje więc cztery sposoby udziału wiernych, poprzedzając je dogmatycznymi rozważaniami o istocie Mszy Świętej. Z tych rozważań teologicznych mają wypływać wnioski praktyczne o naszym udziale w bezkrwawej Ofierze.

Intencją autora było, aby jego książka stała się pożyteczną nie tylko dla kochających Mszę Świętą i pragnących w niej uczestniczyć, ale także dla tych, którzy nie bardzo ceniąc sobie Mszę Świętą, od niej niekiedy stronią, a może nawet stale zaniedbują.

Kardynała Hozjusza przemilczeć, Zygmunta III oczernić, a księdza Piotra Skargę sprowadzić do roli sejmowego mówcy — oto sposób na pozbawienie Polaków dumy z kontrreformacji, czyli zwycięstwa prawdziwej wiary nad herezjami. A przecież było to zwycięstwo większe niż wszystkie triumfy militarne dawnej Polski. Bo gdyby nie tacy ludzie jak Hozjusz, moglibyśmy już nie być katolikami. Bylibyśmy pewnie jednym z protestanckich narodów Europy, takimi Szwedami czy Holendrami Wschodu. I nie mielibyśmy najważniejszego: prawdziwej wiary i moralności. Zamknęlibyśmy więc sobie bramy do Nieba, a otworzyli „drogę ekspresową" do piekła. Po co więc wówczas miałaby istnieć Polska?

Niniejsza książka odkrywa, że sakrament małżeństwa jest nieustannie tryskającym źródłem miłości i nadaje małżeństwu sens. Wychodząc od wielkiego planu Bożego wobec ludzkości, pokazuje ona, że Maryja i Jezus są zawsze gotowi wlewać w serca małżonków wspaniałą miłość, to lepsze wino z Kany. Zadaniem małżonków jest nieustanne, wzajemne częstowanie się tym winem, aby w ten sposób być dla swoich dzieci żywym obrazem wzajemnej miłości Chrystusa i Jego Kościoła.

Książka księdza Aleksandra Żych­liń­skiego (1889—1946), jednego z najwybitniejszych polskich teologów XX wieku, doskonałego znawcy św. To­ma­sza z Akwinu, została napisana językiem klarownym i zrozumiałym, a jednocześnie doskonale precyzyjnym. W popularnym wykładzie autor objaśnia z erudycją i swadą niezwykle ważkie zagadnienia, które nurtowały człowieka od zawsze.

Krótka, ale gorąca modlitwa bardziej przyśpieszy nawrócenie niż długie dysputy lub piękne wywody. Ten, kto się modli, wchodzi w kontakt z pierwszą przyczyną. Oddziaływa na nią bezpośrednio. W ten sposób trzyma w ręku wszystkie przyczyny wtórne, ponieważ one swą skuteczność czerpią jedynie z tej pierwszej. A w ten sposób pożądany skutek otrzymuje się i pewniej, i prędzej.

Trzeba umrzeć, mówił św. Biskup Genewski, trzeba umrzeć, by Bóg żył w nas, „bo niepodobieństwem jest dojść do łączności duszy z Bogiem inną drogą niż przez umartwienie”. Te słowa trzeba umrzeć są twarde, lecz po nich nastąpi wielka słodycz, bo umiera się sobie dla złączenia się z Bogiem przez tę śmierć.