Książki o Poznaniu i Wielkopolsce

Johannes Staemmler (1860-1946), jeden z najbardziej znanych i aktywnych duchownych ewangelickich w Wielkopolsce na przełomie XIX i XX wieku. Urodził się w miejscowości Duszniki, a podczas siedmiu lat nauki w gimnazjum w Sulechowie zetknął się z wieloma postaciami, które w kolejnych latach odegrały istotną rolę w dziejach Niemiec i Polski.

To przygotowana i opracowana przez Andrzeja Niziołka wielka, epicka, autobiograficzna opowieść Noacha Lasmana, poznańskiego Żyda i izraelskiego pisarza. Złożona została w misternie skonstruowaną, opowiedzianą chronologicznie całość na podstawie wielu źródeł (również wcześniej nieznanych), m.in. tekstów zachowanych dotąd jedynie w rękopisach czy maszynopisach, do których dotarł autor opracowania. Książka stanowi pasjonujący zapis losów autora: jego rodzinnych przedwojennych wspomnień poznańskich, dramatycznych doświadczeń z okresu drugiej wojny światowej i po niej aż po przeprowadzkę w 1957 roku do Izraela.

Na kartach książki odnajdziemy bezcenny opis życia mieszkańców małego, prowincjonalnego (jakby napisała sam autorka - partykularnego) miasteczka położonego na zachodnim skraju carskiego imperium w dwadzieścia lat po powstaniu styczniowym. Miasteczka, z którego do najbliższej stacji kolejowej (w Kutnie) trzeba było jechać wiele godzin konnym zaprzęgiem, a ocenzurowane i mocno spóźnione wieści z szerokiego świata docierały wraz z przywożoną karetką pocztową prasą.

Niewątpliwym i ważnym - nie tylko dla wydawcy - walorem powieści jest jej konińskość. Autorka fabułę umiejscawia w Koninie, choć w oryginalnych tekstach nazwy miasta nie wymienia lub ją zmienia. Koninianie na kartach jej powieści z łatwością odnajdą opisy tak dobrze znanych im zakątków starej części miasta.

Fabularyzowana opowieść biograficzno-obyczajowa.

W trzecim zeszycie serii, badacze i pasjonaci dziejów poznańskich fortyfikacji zabierają czytelników w fascynującą podróż za kulisy poznańskiej twierdzy. Poznają oni m.in. niemieckie plany modernizacji i ulepszeń fortecznych założeń. Kulisy zmian nazewnictwa poszczególnych fortów. Niuanse dotyczące takich elementów poznańskich fortyfikacji, jak chociażby wały piechoty, czy pancerne stanowiska obserwacyjne twierdzy. Całość – już tradycyjnie – uzupełniona została bogatym i różnorodnym, prezentowanym często po raz pierwszy, materiałem ikonograficznym.

100 lat istnienia Zamku cesarskiego w Poznaniu. Fascynująca opowieść o losach jednej z najbardziej charakterystycznych budowli Poznania.  Książka wydana w serii Poznaj Poznań.

Złoto Dziedzica opowiada o dalszych losach Franciszka Saskowskiego, dziedzica Popowa Ignacewa i jego brata Antoniego, właściciela majątku Wyrobki, leżącego niedaleko Mogilna. Jest to kontynuacja niecodziennych wydarzeń, opisanych w książce Skarb Dziedzica, które rozpoczęło się na pograniczu Wielkopolski i Kujaw w 1807 r. i trwają do dzisiaj... 

Opisane wydarzenia to efekt wielu wyjazdów i poszukiwań prowadzonych przez K. Soberskiego w powiecie gnieźnieńskim, ale i na Pomorzu Zachodnim, Kujawach i Górnym Śląsku. Dzięki temu, autor wszedł w posiadanie nowych, nieznany wcześniej fotografii i wspomnień oraz dokumentów.

Zmartwychwstanie to poruszająca opowieść biograficzna, inspirowana losami pierwszej ofiary powstania wielkopolskiego.

Sześcioletni Franciszek Ratajczak, wzorem wielu współczesnych mu mieszkańców Księstwa Poznańskiego, udaje się wraz z rodziną na emigrację zarobkową do Westfalii. Mimo niełatwych warunków życia odnajduje w Zagłębiu Ruhry swoje miejsce na ziemi, choć jego życiowe wybory przynoszą konflikty z najbliższymi. Czynna działalność w Towarzystwie Gimnastycznym „Sokół”, a potem doświadczenia zdobyte na frontach pierwszej wojny światowej skłaniają go jednak do powrotu do Poznania, gdzie uczestniczy w przygotowywaniu powstańczego zrywu.

Popularnonaukowe opracowanie młodego historyka z Bydgoszczy Krzysztofa Drozdowskiego, przygotowane specjalnie z okazji obchodzonego w styczniu 2020 roku stulecia przyłączenia Bydgoszczy do odrodzonej Polski.

Książka wypełnia lukę na rynku wydawniczym, ponieważ dotychczas brakowało spójnej, obszernej publikacji ukazującej tło ówczesnych wydarzeń i jednocześnie przypominającej to, co wydarzyło się podczas trzech historycznych dni stycznia 1920 roku: 19 stycznia – przekazanie symbolicznego klucza do bram miasta przez niemieckiego burmistrza reprezentantom społeczności polskiej, 20 stycznia – wkroczenie zwartych oddziałów Wojska Polskiego do Bydgoszczy oraz 22 stycznia – oficjalne, urzędowe włączenie Bydgoszczy do odrodzonej Polski. Autor korzystał z literatury naukowej, pamiętników, ówczesnej prasy oraz dotarł do mało znanych dokumentów przechowywanych w archiwach wojskowych i cywilnych. Tekst wzbogacają liczne zdjęcia z epoki, których część jest publikowana po raz pierwszy.. 

Poświęcona ogniowi „Kronika” zwraca uwagę nie tylko na siłę niszczącą żywiołu, ale i na jego moc odradzającą, co urozmaica treści. Pierwsza część tomu przybliża ogniowe dzieje Poznania, ale też m.in. prezentuje obraz św. Floriana czy rozwój oświetlenia ulicznego. Druga skupia się na strażakach i ich służbie, przypomina barwną postać trębacza bijącego na trwogę w dzwon ogniowy, małą strażnicę czynną w ratuszu do początków XX wieku, opisuje dwie funkcjonujące obecnie strażnice – przy ulicach Grunwaldzkiej i Masztalarskiej. Część trzecia metaforycznie dotyka ognia wyobrażonego i jego symboliki w obrzędach i sztuce, a publikowany w ostatnim dziale tekst, pisany w ogniu zarazy, jest subiektywną kroniką trzech pierwszych miesięcy pandemii COVID-19.