Architektura

Dwór ziemiański przez wieki był jednym z najważniejszych składników polskiego pejzażu kulturowego. To tutaj pielęgnowano rodzinną i narodową tradycję, przechowywano pamiątki, strzępy historii bliższej i dalszej okolicy, gromadzono dzieła sztuki i dawną broń, kompletowano pokaźne księgozbiory - wszystko, co określało i budowało polską tożsamość. Wpisany na trwałe do literackiej tradycji, obecny na płótnach największych polskich artystów, dwór stał się swoistym "rajem utraconym", symbolizując świat, który bezpowrotnie minął. Jego zagładę przyniosły rządy komunistów, począwszy od wydawanego we wrześniu 1944 roku dekretu o przeprowadzeniu reformy rolnej. Tysiące dworów stało się wówczas obiektem zaciekłego ataku prowadzonego zarówno przez funkcjonariuszy PRL-owskiego reżimu, jak i bohaterskiej Armii Czerwonej "wyzwalającej" Polskę spod okupacji. Z ziemiańskich siedzib wyrzucano na bruk prawowitych właścicieli, dwory zaś grabiono, niejednokrotnie puszczając z dymem. Niniejszy album prezentuje ponad sto spośród zachowanych zabytków tego typu, ukazując Czytelnikom ich nieprzemijające piękno.

Wiek XIX, wraz z gwałtownym rozwojem społecznym i gospodarczym, stworzył nieznane przedtem dziedziny sztuki czy architektury, dorabiając do nich własną i tylko sobie właściwą ideologię.

Wystarczy przypomnieć takie charakterystyczne tematy architektoniczne, jak „muzeum”, „bank”, „dom towarowy”, „dworzec”, „sąd”. Tematem takim był też, na nowo teraz przekształcany, stary temat „rezydencji”. Rezydencja królewska, książęca, szlachecka, bankierska lub fabrykancka stawała się najbardziej widocznym nośnikiem politycznych i społecznych poglądów i przekonań ich właścicieli.

Teren Wielkopolski nie różnił się pod tym względem od innych krain wchodzących w skład monarchii pruskiej. Poprzez specyfikę polityczną czy gospodarczą rozmaite działania mogły nabierać i nabierały własnych znaczeń czy podtekstów. Na przykładzie wielkopolskich realizacji z przełomu XVIII i XIX wieku, między innymi w Kórniku, Posadowie, Dębnie, Komierowie czy Smogulcu, autor omawia charakterystyczne cechy rodzącego się wówczas stylu narodowego.

Dwory na Suwalszczyźnie to tytuł, który może zaskoczyć wielu Czytelników. Zdziwić może liczba opisanych miejsc, jak i objętość tej książki. Przecież w dzisiejszym krajobrazie Suwalszczyzny w ogóle nie widzimy dworków. Owszem, wielu zna ruiny pałacu gen. Ludwika Michała Paca w Dowspudzie lub pozostałości po dworze w Starej Hańczy nad jeziorem Hańcza, niektórzy – ze względu na funkcjonujący pensjonat – wiedzą o istnieniu folwarku Huta, i to wszystko.

Dlaczego więc ta książka? Otóż jest próbą wydobycia, przypomnienia i utrwalenia świata, który już nie istnieje (bez chęci jego idealizacji i mitologizacji). Zniknął zarówno w przestrzeni, jak i w pamięci. Stało się tak w wyniku naturalnych procesów, ale także planowanych działań, motywowanych ideologią i polityką.

W Dworach Polski północno-wschodniej opisaliśmy ziemiańskie siedziby, które przetrwały do naszych czasów. W ciągu 25 lat dotarliśmy chyba do wszystkich dworów i pałaców zachowanych na terenie Litwy, Białorusi i Polski północno-wschodniej. Przedstawiliśmy je w ośmiu pozycjach książkowych i dziesiątkach artykułów publikowanych w czasopismach popularnonaukowych i krajoznawczych.

Dwory to relikty budownictwa szlacheckiego. Dziś mieszczą się w nich instytucje kultury, muzea, ośrodki pracy twórczej. Wiele z nich zostało zaadaptowanych na hotele i restauracje. Niestety, są też takie, które pozostawione same sobie, po prostu niszczeją. Wszystkie jednak składają się na bogactwo kulturowe naszego kraju i są niebywałą atrakcją turystyczną. Książka „Dwory polskie” przybliża specyfikę najpiękniejszych posiadłości ziemskich. Opowiada dzieje obiektów oraz charakteryzuje architekturę poszczególnych budowli. Album został zilustrowany fotografiami współczesnymi i archiwalnymi.

„Dwory, zamki i pałace Polski” to sto opisów dawnych siedzib pańskich.

Wszyscy wiedzą, że istniała, ale reszta informacji jest dość zawiła i tajemnicza. Chodzi o legendarną Dzielnicę Północą, miasto w mieście, które było zamieszkiwane przez warszawiaków żydowskiego pochodzenia. W tej książce spróbujemy odsłonić tę tajemnicę: jak wyglądało w tym miejscu życie codziennie, jakie były sklepy, szkoły, urzędy. Gdzie chodziło się skraść dziewczynie pocałunek, gdzie się upijano, lano w mordę czy modlono.

Portret legendarnego warszawskiego budynku.

Tekstom towarzyszy szeroki wybór zdjęć archiwalnych oraz dokumentacja fotograficzna budynku przygotowana przez znakomitą fotografkę architektury, Maję Wirkus.

Album (polsko-angielski) poświęcony historii kościoła Franciszkanów na Górze Przemysła w Poznaniu. Świątynia wzniesiona w drugiej połowie XVII wieku z zewnątrz prezentuje się niepozornie, ale wnętrze zaskakuje bogactwem dekoracji poświęconej przede wszystkim jej patronowi Antoniemu Padewskiemu, założycielowi zakonu św. Franciszkowi oraz Matce Boskiej. Kościół jest dziś także sanktuarium Matki Bożej w Cudy Wielmożnej, Pani Poznania, a pielgrzymów przyciąga do niego niewielki obraz Matki Bożej słynący z licznych uzdrowień.

Prezentowany tom jest reprintem książki Gdańsk J. Kilarskiego z roku 1933. Dokładnie odwzorowuje pisownię, układ graficzny i ilustracje wydania pierwszego. 
Jest to pierwsza reedycja tej pracy po 1933 roku.

Fascynująca i zaskakująca opowieść o budowaniu Gdyni od podstaw oraz marzeniu o idealnym mieście i idealnej Polsce.

Historia wnętrz - Dom od roku 1700 to znakomita książka, bogato ilustrowana (300 ilustracji barwnych i 100 czarno białych) zdjęciami z katalogów i albumów, a także reprodukcjami obrazów oraz fotografiami, która zaznajamia czytelnika z niezwykle zajmującą, a niekiedy nawet zaskakującą historią wnętrz, którą autor ukazuje z perspektywy zjawisk zachodzących w Anglii i Ameryce Północnej. Stanowi doskonalą lekturę dla studentów i miłośników kultury pragnących dowiedzieć się, jak kształtowało się domowe wnętrze, a także zapoznać się z charakterystyką poszczególnych stylów. Narracyjny sposób pisania Stevena Parissiena nie tylko klarownie objaśnia przemiany zachodzące w tej dziedzinie, ale także tłumaczy, dlaczego do nich doszło.

Prezentowane widokówki pochodzą z okresu od końca XIX wieku do 1939 roku. Część z nich tworzy dokumentację zniszczeń dokonanych w Kaliszu przez pruskie wojska podczas I wojny światowej. Na najstarszych pocztówkach został utrwalony wygląd kaliskich ulic, placów, mostów oraz obiektów użyteczności publicznej. Dzięki tym wszystkim obrazom będą mogli Państwo dostrzec zmiany, które zaszły w Kaliszu na przestrzeni kilkudziesięciu lat. Może uda się nawet odtworzyć klimat nieistniejącej już dzisiaj dzielnicy żydowskiej? Zapraszamy w pasjonującą podróż po historycznym Kaliszu. Przeszłość została zatrzymana na małej prostokątnej karcie.

Tematem niniejszej pracy jest historia dworu w Karniowicach. Słowo „dwór” ma dwojakie znaczenie. Po pierwsze jest to budowla mieszkalna właściciela posiadłości; po drugie – oznacza całą posiadłość ziemską wraz z gospodarstwem rolnym, najczęściej samowystarczalnym. Adam Mickiewicz w Panu Tadeuszu nadał określeniu „dwór polski” jeszcze szersze, symboliczne znaczenie. To nie tylko zespół budowli reprezentacyjnych i gospodarczych, sady, parki i ogrody, ale pojęcie, które zawiera w sobie kult tradycji i pamięć o przodkach, wspomnienie sarmackiej duszy, często niesfornej i zawadiackiej. Gdy zabrakło na mapie państwa polskiego, dwór stał się ostoją patriotyzmu.

Na kartach tej książki pokazujemy, jak zmieniały się nie tylko poszczególne budowle, ale i ludzie, którzy mieszkali we dworze i we wsi. Może ktoś z czytelników odnajdzie tutaj swoich przodków?

 W granicach Rzeczypospolitej Polskiej istnieje dziś 14 metropolii łacińskich, w których skład wchodzi tyleż archidiecezji i 27 diecezji. W każdej z nich znajduje się archikatedra lub katedra, w dwunastu godność kościoła biskupiego dzielona jest z inną świątynią, czyli konkatedrą, a w dwóch wypadkach nawet z dwiema. Liczbę 58 omówionych w tym tomie budowli dopełnia wznosząca się w Warszawie katedra polowa Wojska Polskiego.