Dobre i złe adresy. Szkice z dziejów mieszkania i jego otoczenia w XVII-XXI w. - Dariusz Łukasiewicz

ostatnie egzemplarze - zapytaj o dostępność!

Fragment:

"Polska zabudowa mieszkaniowa już w średniowieczu była zdecydowanie bardziej prymitywna niż zachodnioeuropejska. Jak pisze Hanna Zaremska, średniowieczne i późnośredniowieczne budownictwo mieszkalne było zwykle drewniane, chociaż rozwijało się też budownictwo ceglane, stawiano i murowane zamki. Przeważały domy niewielkie i skromne. Biskup Ratyzbony w 1475 r. relacjonował krytycznie swoją podróż: 'Nigdzie nie napotkaliśmy łóżka ni miejsca do odpoczynku na osobności, a wszystkim za sypialnię służyła podłoga świetlicy, ze skąpo wydzielaną słomą zamiast łoża. Spały też pospołu z nami młode cielęta, by im mróz nie uczynił krzywdy. Tak to wzbronione nam było miękkie posłanie i zaprawdę używaliśmy worów, jako żeśmy nie mieli płacht płóciennych'. Stopniowo średniowieczne ziemianki (a więc konstrukcje wziemne) dla chłopstwa zastąpiono jednoizbowymi lepiankami i chałupami o powierzchni 20-50 metrów kwadratowych, gdzie musiała się pomieścić cała rodzina. Ciepło zapewniało palenisko, a ponieważ domostwa te stanowiły nierzadko kurne chaty, więc dym zapełniał izbę i wydostawał się wszelkimi szczelinami. W izbie znajdował się piec do pieczenia chleba."

Spis treści

Rozdział 1

Mieszkanie i jego środowisko w XVII-XIX w

Rozdział 2

Środowisko domu. Porządek miejski 'w Rzeczypospolitej i w Prusach około roku 1800

Rozdział 3

Problem mieszkaniowy i higiena w Prusach 1806-1871

Rozdział 4

„Bzik na punkcie mieszkania”, czyli mieszkanie i jego otoczenie w Prusach w latach 1871-1918

Rozdział 5

Mieszkanie — „długie trwanie” i struktura

Rozdział 6

Rewolucja mieszkaniowa w XX w

Zakończenie

Bibliografia