Etnografia i kultura

Atlas nie tylko uczy geografii, uczy miłości do kraju, bo to książka z duszą... Fantastyczny "przewodnik", dokument o nieocenionej wartości kulturowej, historycznej i dokumentalnej.

"Atlas geograficzny Królestwa Polskiego" pod redakcją J.M. Bazewicza, reprint oryginału z 1907 r. oprawiony w ekoskórę ze złoceniami, posiada barwną wyklejkę z epoki.

Zawiera: mapę ogólną Królestwa Polskiego z podziałem na gubernie oraz mapy szczegółowe każdej guberni z reprezentatywnym zabytkiem i typem ludowym, a także 118 stron opisów do map.

Prezentowany tom jest reprintem książki Gdańsk J. Kilarskiego z roku 1933. Dokładnie odwzorowuje pisownię, układ graficzny i ilustracje wydania pierwszego. 
Jest to pierwsza reedycja tej pracy po 1933 roku.

Opis herbu (w kolorze) każdej rodziny szlacheckiej z wyjaśnieniem jej pochodzenia. 135 herbów odnosi się do 389 rodzin. Dwa tomy w jednym woluminie. Porządkowanie herbów w Pierwszym Oddziale z powodu niewielkiej ilości Szlachty nie wymagało osobnego systematu. W Drugim i Trzecim przyjęty został porządek abecadłowy podług herbów. Heraldyka albowiem Polska w tem jest szczególną i od innych odmienną, że w niej każdy herb ma swoją odmienną nazwę i często przez liczne rodziny jest używanym. Dowód tego widzieć można i w niniejszym Herbarzu, w którym 135 opisanych herbów odnosi się do 389 rodzin.

Wyobraźmy sobie, że – przeniesieni w czasie wstecz o osiemdziesiąt lat – idziemy niespiesznym spacerem drogą z Oliwy do Jelitkowa. Nie poznalibyśmy tego miejsca. Ulica Pomorska, przy której stoją dziś wielopiętrowe bloki, była wtedy zwykłą wiejską drogą...

Drugi album serii poświęciliśmy właśnie tej małej miejscowości, która z końcem XIX w. zrobiła relatywnie dużą karierę jako nadbałtyckie kąpielisko. Pod względem towarzyskiego prestiżu Jelitkowo oczywiście pozostawało w cieniu Sopotu, jednak miejsce to zawsze miało swoich oddanych, wręcz fanatycznych zwolenników. Dla nich jelitkowski zakątek jest jedyny i niepowtarzalny. Przekonaniem tym chcielibyśmy zarazić oglądaczy i czytelników albumu. 

Pierwszy przewodnik po Krakowie ukazał się w 1603 roku. Od tego czasu właśnie Kraków wiódł prym na Ziemiach Polskich jeśli chodzi o bycie podmiotem tego typu literatury. Napisany przez Józefa Jezierskiego Ilustrowany Przewodnik po Krakowie i okolicy ukazał się po raz pierwszy w 1901 roku a jego kolejne wydania były publikowane aż do 1914 roku.

Okres Bożego Narodzenia to czas wspólnego kolędowania, który w polskiej tradycji trwa aż do 2 lutego.

Warto przy tej okazji poznać bogactwo pieśni z reprintu wydanego przed ponad stu laty zbioru w Krakowie, w Drukarni „Prawdy” w 1911 roku.

Zbiór – reprint z 1911 r. ukazał się dzięki staraniom Jana Kaszyckiego, ówczesnego kierownika Szkoły Ludowej w Krakowie, Feliksa Nowowiejskiego, dyrektora Towarzystwa Muzycznego oraz ks. Melchiora Kądzioła, redaktora „Prawdy”.

Śpiewniczek zawiera teksty i nuty wszystkich kolęd i pastorałek, śpiewanych w Polsce na początku XX wieku w okresie Bożonarodzeniowym, zarówno tych liturgicznych, jak i ludowych, wykonywanych po domach. Znajdują się w nim także kolędy regionalne, z oryginalną pisownią, tj. „A spis Bartek, Symek, Wojtek...”, „Tusząc pasterze, że dzień blizko...”. Pozycja posiada wielką wartość historyczną w dziejach rozwoju muzyki religijnej o charakterze ludowym.

Prezentowany tom jest reprintem książki Karpaty A. F. Ossendowskiego z roku 1933. Dokładnie odwzorowuje pisownię, układ graficzny i ilustracje wydania pierwszego. Jest to pierwsza reedycja tej pracy po 1933 roku.

Reprint oryginału z 1659 r. ze zbiorów Biblioteki Kórnickiej. Dzieło napisane prawdopodobnie przez Łukasza Opalińskiego, marszałka nadwornego i koronnego. Ta licząca sobie 32 strony książka miała być podręcznikiem dla "możnych panów", którzy zamierzali budować swoje siedziby na wsi. Są w niej zawarte podstawowe, ponadczasowe zasady budowania i dobre rady. Część pierwsza zawiera reprint oryginału, druga, ten sam tekst drukowany współczesną czcionką z tłumaczeniem staropolskich zwrotów.

Witkiewicz jest ważny dla polskiego romantyzmu, pozytywizmu i Młodej Polski. Jest ważną postacią dla historii literatury, sztuki czy etnografii, krajoznawstwa, dla polskiej kultury. Świadectwem tego wszystkiego są jego "malarskie" opisy Tatr (cenione przez wszystkich tych, którzy zajmowali się tematem gór w literaturze) oraz ludoznawcze opisy górali (pomimo tego, a może też dzięki temu, że zostali oni przez autora zmitologizowani) zawarte w pracy Na przełęczy. Jej niezwykłą "ozdobą" jest ponad 130 drzeworytów Witkiewicza. 
To jest po prostu piękna książka, warta ponownego wydania.

Ekskluzywny reprint wydania z 1925 roku, w naturalnej płóciennej oprawie, stylizowanej na "bedekery" z przełomu XIX i XX wieku to wycieczka po przedwojennym Lwowie i jego okolicy, z dołączonym kolorowym planem miasta z 1932 roku (Książnica-Atlas E.Romera). 

Reprint drugiego wydania "Roku Bożego w liturgii i tradycji Kościoła świętego z uwzględnieniem obrzędów i zwyczajów ludowych oraz literatury polskiej. Księgi ku pouczeniu i zbudowaniu wiernych katolików", która ukazała się w 1932 w Katowicach nakładem Wydawnictwa św. Stanisława.

Treść wiąże religijne i narodowe wartości. Co do religijnych, objęty jest cały rok kościelny z jego nieprzerwanym następstwem głównych świąt i uroczystości, które przystępnie, ale z naukowym odniesieniem, wyłożono i uzasadniono pod względem dogmatycznym, historycznym i liturgicznym.

Jest to encyklopedia ziemiańska, która obejmowała tematykę agrarną, życia codziennego, zwierzęcą, a także obyczajową, przeplatana różnymi dykteryjkami, anegdotami i kuriozami, tworząc tym samym typowe dzieło doby Polski sarmackiej.

Tłumaczenie XIX-wiecznego dzieła, która jest jednym z pierwszych opracowań dotyczących polskiego stroju ludowego, zawierające liczne opisy i kolorowe ilustracje, ryciny prezentujące stroje danego regionu oraz krótkie charakterystyki etnograficzne regionów. Jest to wartościowa pozycja dla wszystkich zainteresowanych etnografią, historią kultury i sztuki polskiej, zmianami, jakie zachodziły w strojach narodowych na przestrzeni lat, a także symboliką kolorów używanych w strojach. Wydany w języku starofrancuskim oryginał był inspiracją dla ówczesnego czytelnika i przybliżał ludową kulturę polską.