Święty Rafał Kalinowski. Biografia - Maria Grażyna Zieleń OCD

Wydawnictwo: Flos Carmeli
Liczba stron: 310
Oprawa: miękka klejona ze skrzydełkami
Format: 150x230 mm
Rok wydania: 2017

Św. Rafał Kalinowski, choć wiele lat spędził wśród cudzoziemców, pozostaje wzorem miłości ojczyzny. Dziś ze wszystkich odmian miłości ta jest najbardziej wstydliwa, choć wciąż żywa i gotowa się rozwijać – bo nawet ci, którzy z gniewem mówią o „dziadowskim kraju”, czy nie dają tym samym dowodu bolesnego przywiązania?

Patriotyzm św. Rafała był równie gorący, co rozumny. Jego udział w powstaniu styczniowym nie był skutkiem romantycznej egzaltacji, lecz pragnienia, by ciężar ofiary nieść solidarnie z innymi. Zesłanie na Syberię nie napełniło jego serca goryczą, ale pozwoliło dostrzec szlachetność i pobożność jej mieszkańców. Pobyt we Francji nie stał się okazją szukania chwały męczennika narodowej sprawy. W Irkucku czy w Paryżu – zawsze rzetelnie spełniał swe obowiązki i był gotowy uczyć się od innych. Przeszedł szkołę wszystkich nowoczesnych zwątpień i sceptycyzmów – łatwo człowiekowi współczesnemu zrozumieć jego wieloletnie zmagania z sobą i poszukiwania swego miejsca w życiu.

Autorka na podstawie listów i wspomnień św. Rafała wiernie odtworzyła przebieg jego życia, które jest przykładem, jak czujność sumienia pomaga człowiekowi utemperować wewnętrzny niepokój, przetrwać burzliwe czasy i dotrzeć do szczęśliwego portu. Przedmiotem zainteresowania Autorki są zwłaszcza relacje Świętego z rodziną i licznymi przyjaciółmi, które cenił i pielęgnował zarówno w okresie swojej wędrówki, jak i w latach spędzonych w zakonie karmelitów bosych.

Tytuł książki w 1. wydaniu: „Karmelitański żeń-szeń”.

_____________

Siostra Maria Grażyna Zieleń OCD urodziła się 6 kwietnia 1956 w Rudzie Śląskiej. 
W 1979 r. ukończyła filologię rosyjską na Uniwersytecie Śląskim w Sosnowcu, a następnie pracowała w różnych typach szkół w charakterze nauczyciela i wychowawcy. W 1982 r. wstąpiła do Karmelu w Gdyni Orłowie. Publikuje m.in. teksty z dziedziny hagiografii wschodniosłowiańskiej w „Via Consecrata” oraz w „Zeszytach Karmelitańskich”.