Jakobini - Teodor Jeske-Choiński

Kres wieku XVIII. Francja – oświeceniowy Paryż, jeszcze rojalistyczne południe.

Nieuchronnie nadciąga burza potwornej rewolucji, która bezmyślne zniszczy dorobek wielu pokoleń.

Jeske-Choiński w książce o miłości, honorze i utopijnej wizji idealnego państwa ukazuje, że nawet rozumny człowiek spuszczony z łańcucha prawa czy obowiązku staje się krwiożerczym niewolnikiem swoich namiętności.

Paryż, rok 2048. Ostatni chrześcijanie zostają zepchnięci do getta i pozbawieni wszelkich praw. Tylko nieliczni podejmują desperacką walkę w sytuacji, gdy muzułmańskie władze planują „ostateczne rozwiązanie kwestii chrześcijańskiej”.

Marsz w kierunku totalitaryzmu rozkłada się na trzy etapy. Pierwszym jest negacja istnienia prawa i prawdy obiektywnej, czego konsekwencję stanowi zrównanie dobra i zła, grzechu i cnoty. Drugim – instytucjonalizacja dewiacji moralnych objawiająca się w przemianie prywatnej niegodziwości w publiczną cnotę. Trzecim wreszcie – wprowadzenie ostracyzmu społecznego i prawnej karalności dobra.
Do tego momentu właśnie doszliśmy. Żyjemy w społeczeństwie hołdującym swoistemu antydekalogowi, w którym dozwolone jest wszystko poza publicznym deklarowaniem wierności zasadom porządku naturalnego i chrześcijańskiego.
Jest to zarazem ostatni moment, aby przeciwstawić się dyktaturze relatywizmu. 

Druga połowa XI wieku. Południowe Niemcy, Alpy, północne Włochy i Kanossa. Apogeum sporu o władzę króla z… papieżem. On – Bertold z Meersburga – doradca koronny, przyjaciel władcy, młody, odważny i lojalny rycerz. Ona – Judyta z Hohenau – pobożnie wychowana, skromna, śliczna, dzielna, przeznaczona w dzieciństwie na żonę Bertolda. A pomiędzy nimi: podstępni pseudo-rycerze, niewola i upokorzenie, grzechy przeszłości, zbrojne potyczki i potężne walki licznych wojen. Jednak to nic w porównaniu z… papieską klątwą wykluczenia z Kościoła.

Powieść historyczna osadzona w realiach XIII wieku jednego z najpopularniejszych polskich podróżników

Na północy Polski panoszą się Krzyżacy sprowadzeni do kraju przez Konrada Mazowieckiego. Po krwawym przejęciu Rusi Kijowskiej bezpieczeństwu w całej Europie zagraża horda mongolska. Na nic więzi sojusznicze. W tej sytuacji dla niepokornego, zuchwałego i szaleńczo odważnego Wacława Lisa, wychowanego w rycerskim gnieździe Lisów, najważniejsze są ojczyzna i honor. W misji, którą powierzył mu arcybiskup gnieźnieński, zmierzy się z krzyżackim komturem i z... niedźwiedziem. Nie obawia się zdradzieckiego Konrada Mazowieckiego ani jego podstępnego sługi. Na słowie Wacława można polegać - dotrzyma go nawet wtedy, gdy będzie musiał zaryzykować własne życie.

Madame Elżbieta, najmłodsza siostra Ludwika XVI, ginie w wieku trzydziestu lat na szafocie, 10 maja 1794 r. Ta wydana po raz pierwszy w języku polskim biografia ukazuje ją w zawierusze Rewolucji francuskiej jako osobę bardziej świadomą politycznie niż jej brat oraz dojrzewającą duchowo w obliczu panującego terroru.

W oparciu o korespondencję księżniczki i jej przyjaciół, a także wspomnienia z tamtej epoki, Anne Bernet proponuje "doskonałą, płynną i tchnącą świeżością biografiię" Madame Elżbiety (Le Figaro littraire), uwydatniającą najburzliwsze chwile z historii Francji.