Stając przed Bogiem - św. Alfons Maria de Liguori

Powołanie do świętości w wielu ludziach budzi bardziej lęk niż fascynację. Św. Alfons sprzeciwił się rygoryzmowi moralnemu swojej epoki, twierdząc, że każdy, nawet najbardziej uwikłany w grzech człowiek może kroczyć drogą, która zaprowadzi go na wyżyny świętości.

Św. Alfons de Liguori zawsze zatroskany był o świętość wiernych, realizowaną w każdym stanie, nie tylko kapłańskim czy zakonnym, poprzez spełnianie wymagań chrztu i pełne miłości przylgnięcie do woli Bożej. Dlatego jego pisma są wciąż aktualną pomocą do prowadzenia życia prawdziwie chrześcijańskiego, a niniejszy ich wybór może wspomóc w udzieleniu odpowiedzi na wezwanie do życia szczególnie Bogu poświęconego.

Wysławianie Maryi jest świadectwem maryjnej duchowości XVIII wieku. Jako wybitny duszpasterz św. Alfons sprzeciwił się silnym w tamtym czasie religijnym prądom myślowym, które utrudniały, a niekiedy wręcz zamykały prostym ludziom drogę do Boga. Jego mariologia była swego rodzaju protestem i „odtrutką” na to wszystko, co uważał za błędne i niebezpieczne dla wiary. Nieprzemijającą wartością książki jest pełna synowskiej miłości pobożność maryjna autora, który należy do najgorliwszych czcicieli Matki Bożej w historii Kościoła.

Droga do świętości to jedno z najważniejszych dziel mistrza duchowego, doktora Kościoła i założyciela redemptorystów. Dzieło ukazało się w trzech tomach. Obecnie oferujemy czytelnikom pierwszy tom zatytułowany W stronę doskonałości. Św. Alfons Liguori wskazuje w nim drogę do osiągnięcia doskonałości w Bogu, do czego powołany jest każdy wierzący w Chrystusa. Omawia kluczowe tematy związane z dążeniem do świętości oraz przeciwności, jakie napotykamy na tej drodze. Mówi m.in. o oziębłości duchowej, o wewnętrznym umartwieniu, o walce duchowej, o ewangelicznym zaparciu się siebie i o dźwiganiu swojego krzyża. W oparciu o dzieła i życie wielu świętych proponuje konkretne środki i praktyki duchowe, które otwierają nas na życie nadprzyrodzone.

Jedno z najsłynniejszych dzieł duchowych św. Alfonsa de Ligouri.

„Wydałem już różne dziełka duchowne (...) uważam jednak, że nie napisałem dzieła pożyteczniejszego od tej książeczki, w której mówię o modlitwie jako o koniecznym i pewnym środku otrzymania zbawienia i wszystkich łask do zbawienia potrzebnych. Niemożliwą to rzeczą dla mnie, lecz gdybym mógł, to bym chciał tę ksią­żeczkę wydrukować w tylu egzemplarzach, ilu jest wiernych na ziemi; i dałbym ją każdemu, aby wszyscy zrozumieli, jak koniecznie wszyscy musimy się modlić, aby się zbawić”.

ze wstępu Autora

Jest to jedno z najwybitniejszych dzieł duchowych polskiej literatury teologicznej przełomu XIX i XX w. Prostota języka sprawia, że dzieło to może trafić do szerokiego kręgu odbiorców, przez co staje się nieocenioną pomocą w rozwijaniu życia chrześcijańskiego. Jest to już dziewiąte wydanie. Również współcześnie znaleźć w nim możemy szereg odpowiedzi na problemy, które niesie ze sobą życie codzienne. W zamyśle autora jedynie właściwe poznanie życia duchowego pozwoli urzeczywistnić je w sobie i w innych.

Praktyczny podręcznik, jak wytrwać w łasce, rozwijać cnoty chrześcijańskie i skutecznie walczyć z pokusami. Przybliża nam sposób odmawiania modlitwy myślnej, porannej czy pokutnej, daje receptę na to, jak oczyścić serca z grzechu, podążać wiernie wąską ścieżką zbawienia i trwać w obecności Boga.