Spełnione życie siostry Canisii (Reginy Piękniewskiej) - Bogusław Janik

… Jeśli życie uznać za samopiszącą się księgę, które aż do samego końca dodaje do niej nowe rozdziały, to siostra Canisia jawi się tu jako narratorka własnej biografii, a Bogusław Janik jako medium sprawcze, które podjęło twórczo ten temat, przekuło go w swym opisie i trudzie wydawniczym na książkę, docierającą właśnie do Twych rąk, drogi Czytelniku.
Autora należy docenić w tym miejscu za to, że pozostawił siostrze Canisii jak najwięcej miejsca w tej książce dla prezentacji jej własnych wspomnieniowych wypowiedzi i pokazania dokumentujących je materiałów oraz za to, że ograniczył swoją rolę do ukierunkowanych moderacji stanowiących niejako sytuacyjne tło książki w stosunku do zawartych w niej wspomnieniowych treści. Choć stara się trzymać skromnie z boku od głównego nurtu narracji, nie sposób nie dostrzec jego zaangażowania, starań, by dokonać odzwierciedlenia wizerunku Reginy Piękniewskiej w sposób obiektywny, metodologicznie właściwy i wiarygodny – w oparciu o wszelkie dostępne mu materiały źródłowe i ich weryfikację. To, że Bogusław Janik jest konsekwentny i rzeczowy w tym co robi, nie może w żaden sposób dziwić – mamy do czynienia bowiem z doświadczonym regionalistą, autorem książek (podkreślenia warte są jego publikacyjne starania na rzecz przywrócenia pamięci o jak najszerszym gronie powstańców wielkopolskich wywodzących się głównie z rejonu Pępowa), tekstów popularyzatorskich ukazujących się na łamach lokalnych periodyków, także sprawdzonym w swej roli redaktorem i wydawcą.
Powróćmy jednak do siostry Canisii. O tym, że Regina „piękne” miała nazwisko dowiadujemy się mimowiednie od niej samej, gdy opowiada o dniu wagarowicza (przypadającym na 1 kwietnia) z czasów jej pracy w ostrowskim liceum ogólnokształcącym: Zamiast do klasy poszłam od razu do parku. Z daleka mnie zobaczyli i słyszę: „Piękna” idzie! Jak widać, przezwisko miała także „piękne”. A jakie miała życie? W moim osobistym odczuciu również było ono „piękne”. Ale zachęcam każdego z Czytelników, aby poprzez lekturę niniejszej książki zechciał osobiście to zweryfikować.

Aleksander Wilecki

(tekst z tylnej strony okładki)