Polska Marynarka Wojenna II Rzeczypospolitej Tom 4. Dywizjon Kontrtorpedowców 1932-1939 - Mariusz Borowiak

"W dwudziestoleciu międzywojennym PMW zmagała się z brakiem wystarczających środków finansowych na jej szybszy rozwój. Skromny budżet jakim dysponował Departament dla Spraw Morskich (DSM), a następnie Kierownictwo Marynarki Wojennej  (KMW; nazwa obowiązywała od 1 stycznia 1922 r.) w Warszawie, nie sprzyjał zdecydowanemu powiększeniu tonażu jednostek morskich. Lecz owe przeciwności stojące przed odrodzonym państwem polskim, które było zdewastowane po I wojnie światowej, nie zniechęciły twórców Polskiej Marynarki Wojennej - Kazimierza Porębskiego (w latach 1919-192 szef DSM i KMW) i Jerzego Świrskiego (szef KMW od 1925 do 1947 r.) oraz Józefa Unruga (dowódca Floty w latach 1925-1939) do rozbudowy floty wojennej oraz wychowania i wyszkolenia kolejnych roczników oficerów, podoficerów i marynarzy".

(fragment rozdz. Rozbudowa floty wojennej II Rzeczypospolitej na Bałtyku)

Spis treści:

Rozbudowa floty wojennej II Rzeczypospolitej na Bałtyku  /4

Kontrtorpedowce dla PMW wzorowane na francuskich odpowiednikach /19

ORP Wicher - pierwszy okręt Marynarki Wojennej RP z prawdziwego zdarzenia /24

ORP Burza - drugi polski kontrtorpedowiec zbudowany we Francji  /43

Zespół taktyczny, czyli dywizjon kontrtorpedowców / 50

Budowa dwóch dużych kontrtorpedowców w Anglii - OORP Grom i Błyskawica /80

Najsilniejszy zespół polskiej floty. Kontrtorpedowce w obliczu zbliżającej się wojny  /105

Trzy dni wojenne ORP Wicher /123

Bibliografia  /134