GARDA

Bazując na pracach psychologicznych Wilhelma Wundta, jego uczniowie i całe rzesze kontynuatorów, opracowały zredukowany obraz człowieka jako zwierzęcia mającego podporządkować się wpływom środowiska. Rozwijając te idee zaproponowali oni daleko idące zmiany w systemach nauczania, w których edukacja została sprowadzona do tresury behawioralnej opartej procesy bodźcowania, mając ostatecznie na celu wypracowanie procesów dostosowawczych u pozbawionego wolnej woli człowieka. Te progresywne metody nauczania zostały na Zachodzie wsparte przez potężne fundacje takie jak Fundacja Rockefellera czy Fundacja Carnegie, natomiast na Wschodzie przez nowo powstające państwa komunistyczne zmieniając szkoły w kliniki behawioralne. Dla ucznia, rodzica czy nawet nauczyciela wciąż postępująca degradacja systemów kształcenia pozostaje wielką niewiadomą. Procesy te pogłębiają się z pokolenia na pokolenie pchając nieświadome rzesze w niewiadomym kierunku. Książka ta rozwiewa wszelkie wątpliwości i wskazuje prawdziwe podstawy oraz cele współczesnej progresywnej edukacji.

Constance Cumbey jako pierwsza na świecie opisała w 1983 roku ruch Nowej Ery, wskazując na jego cele stworzenia globalnego rządu, globalnego zarządzania, wprowadzenia nowej rasy nadludzi, przeprowadzenia masowej depopulacji, zniesienia gotówki oraz powołania nowej globalnej religii i mesjasza.

Obecnie, niemalże wszystkie fundamentalne założenia ruchu zostały zmaterializowane, a wszechobecne tęcze i jednorożce będące głównymi symbolami ruchu oznajmiają nadejście ostatecznego rozwiązania.

Tematem niniejszej książki jest ścisły związek pomiędzy niektórymi międzynarodowymi firmami bankowymi z Nowego Yorku a komunistycznymi rewolucyjnymi ruchami, które przejęły władzę w carskiej Rosji i doprowadziły do ustanowienia Związku Radzieckiego.

Na podstawie dokumentacji z amerykańskiego archiwum Departamentu Stanu autor odtwarza działania głównych rewolucjonistów i bankierów oraz kluczowe transfery finansów, bez których komunistyczna rewolucja nie miałaby szans powodzenia. W odpowiedzi na wsparcie finansowe rewolucyjne władze wyeksportowały większość carskiego złota do międzynarodowych banków oraz ustanowiły relacje handlowe, które pozwoliły na monopolistyczną eksploatację sowieckiego rynku przez największe amerykańskie korporacje.

Przymierze rewolucyjne pomiędzy komunistami, takimi jak Trocki czy Lenin oraz szefami największych domów finansowych, tj. Rockeffeler, J.P. Morgan czy Bank Rezerwy Federalnej doprowadziło do sukcesu Rewolucji Bolszewickiej i jej ekspansji na cały świat.

Tematem niniejszej książki jest transfer zachodniej technologii do komunistycznego Bloku Sowieckiego.

Autor, pomijając główną narrację historyczną o konflikcie pomiędzy komunizmem a kapitalizmem, ukazuje nieprzerwany program transferów zachodniej technologii pozwalający na budowanie zdolności produkcyjnej, ekonomicznej a następnie militarnej sowieckiej Rosji. Nieprzerwanie od 1920 aż do 1986 roku, kiedy to ukazała się niniejsza książka, trwały programy eksportu całego zaplecza industrialnego pozwalającego na utrzymanie trwałego komunistycznego zagrożenia, wojen, rewolucji i okupacji wielu krajów.

Sowiecki blok otrzymał z Zachodu niemalże wszystko począwszy od zakładów chemicznych, hut, elektrowni, gazociągów, systemów wydobycia ropy i innych złóż, a kończąc na kompletnych fabrykach samolotów, statków, pojazdów bojowych, czołgów, gazów bojowych, komputerów i technologii promów kosmicznych czy systemów naprowadzania w pociskach balistycznych. Największe międzynarodowe korporacje współpracowały z rządami Zachodu tworząc poprzez „pokojowy handel” i programy wymiany naukowej swojego własnego komunistycznego wroga.