KSIĄŻKI

Chleb. Domowa piekarnia to nie tylko książka kucharska, prezentująca ponad 70 przepisów na różnego rodzaju chleby i bułki na zakwasie, pieczywo drożdżowe, słodkie przysmaki i potrawy, które można z chlebem podawać. To także piękna historia rodzinnej tradycji, pełna ciepła opowieść o fascynacji piekarnictwem oraz miłości do chleba.

Ostatnia powieść Floriana Czarnyszewicza, autora "Nadberezyńców" i "Wicika Żywicy"!

"ukazała się w Londynie w roku 1963, a więc na rok przed śmiercią pisarza. Ta książka jest w pewnym sensie kontynuacją "Nadberezyńców" oraz "Wicika Żywicy", a zarazem swoistym ich epilogiem."

Album towarzyszy wystawie „Chłopi, rolnicy, włościanie. Fotografie Jerzego Konrada Maciejewskiego z lat 40. i 50. XX w.” Galeria Kordegarda (ul. Krakowskie Przedmieście 15/17) 18.11-03.12.2016

Powieść inspirowana prawdziwymi wydarzeniami.

Jest rok 1943. Wschodnie rubieże Rzeczpospolitej zajmowane są raz przez wojska sowieckie, raz przez niemieckie, Ukraińcy zapominają o latach dobrych stosunków i mordują swoich sąsiadów. Na tym wstrząsającym tle autor opisuje głęboko wzruszającą historię.

Autorka Służących do wszystkiego wraca do tematu wiejskich kobiet, ale tym razem to opowieść zza drugiej strony drzwi chłopskiej chałupy. Podczas, gdy Maryśki i Kaśki wyruszają do miast, by usługiwać w pańskich domach, na wsiach zostają ich siostry i matki: harujące od świtu do nocy gospodynie, folwarczne wyrobnice, mamki, dziewki pracujące w bogatszych gospodarstwach. Marzące o własnym łóżku, butach, szkole i o zostaniu panią. Modlące się o posag, byle „nie wyjść za dziada” i nie zostać wydane za morgi. Dzielące na czworo zapałki, by wyżywić rodzinę. Często analfabetki, bo „babom szkoły nie potrzeba”.

Chorał Kościoła zachodniego. Podręcznik (tytuł ang. Western plainchant: a handbook, Oxford University Press) Davida Hileya to fundamentalna pozycja, która w sposób systematyczny, jasny i wyczerpujący porusza problematykę związaną z historią, systematyką, notacją, znaczeniem i interpretacją chorału gregoriańskiego.

Wydanie polskie jest najnowszą, aktualizowaną przez autora wersją książki.

Biskup Athanasius Schneider dokonuje trzeźwej i wnikliwej analizy panoszących się w Kościele kontrowersji oraz najbardziej palących kwestii naszych czasów, niosąc jasność i nadzieję znękanym katolikom

Początki trwałej akcji misyjnej w Prusach związane są przede wszystkim z osobą cystersa, a późniejszego biskupa misyjnego, Chrystiana. Jest on głównym bohaterem niniejszej powieści historycznej. To jemu, w znacznym stopniu, zawdzięczamy powodzenie misji chrystianizacyjnej na początku XIII wieku w ziemi chełmińskiej, ziemi lubawskiej, a także i w części Prus. To on także jawi się nam, w perspektywie przebiegu wydarzeń misyjnych, jako człowiek głębokiej wiary i nadziei. 

Biskup Tóth był długoletnim rektorem seminarium duchownego w Budapeszcie i profesorem kaznodziejstwa na uniwersytecie. Przez cały rok akademicki przemawiał co niedzielę w czasie Mszy świętej dla studentów. Słuchały go zawsze tłumy, wypełniające szczelnie kościół uniwersytecki. Wpływ jego kazań był wielki, nic więc dziwnego, że przetłumaczono je na wiele języków. Prezentujemy zbiór kazań tego wspaniałego kaznodziei na temat Królestwa Chrystusowego.

W tej książce autor piętnuje laicyzm, czyli przeniknięcie wszystkiego i wszystkich duchem skażonym, a zanik panowania ducha Chrystusowego. Oczekuje, że przejęcie się ideą Królewskości Chrystusowej oraz dążeniem do urzeczywistnienia na ziemi Królestwa Bożego, dokona odnowienia świata, że pod sztandarem Chrystusowym wierni będą walczyć mężnie oraz z apostolską żarliwością dążyć będą, aby odstręczone lub nieświadome dusze znów do Boga przyprowadzić, by prawa Boże bez skażenia zachować.

Żebyśmy z rozważania męki Pańskiej mogli odnieść jak największe korzyści, musimy najpierw poznać cel Jego cierpienia. Zanim zacznę mówić, co cierpiał Chrystus, musimy sobie zdać sprawę, dlaczego cierpiał? Musimy poznać nędzę i rozterki duszy ludzkiej, wołającej o przyjście Zbawiciela, w czasach przedchrystusowych. Dlaczego Syn Boży stał się człowiekiem, co to jest grzech pierworodny, kim jest Zbawiciel, czym jest dzieło odkupienia, co to znaczy, że jesteśmy odkupieni?

Ażeby dusza mogła żyć życiem Chrystusa, musi przed jej wzrokiem stanąć ten Chrystus w swoich tajemnicach, w swoich stanach chwalebnych czy bolesnych, swoich cnotach i uczynkach. Każda dusza ma się wpatrywać w konkretne życie Jezusa, albowiem On jest wzorem dla wszystkich. Książka dostarcza pierwszorzędnego materiału tak do czytania duchownego, jak dla rozważań, konferencji i kazań.

Książka poświęcona katolickiemu kapłaństwu. Kapłaństwo jest wzniosłym uprawnieniem, udzielonym przez Ojca kapłanowi na podobieństwo władzy danej swemu Synowi. Jest największym możliwym dla człowieka upodobnieniem do Słowa Wcielonego. Tu na ziemi nic nie przewyższa doskonałości kapłaństwa.

Oto nasze hasło: naśladować Jezusa w całkowitej ofierze Jego życia na chwałę Ojca i na zbawienie świata. Taka jest doskonałość kapłańska!

Słowo Przedwieczne stało się ciałem, dlatego byśmy "życie mieli, a mieli obficie". Cała działalność Jezusa Chrystusa, Jego cierpienia i śmierć miały ten cel jedynie, by nam to życie wysłużyć. Po to również wyposażył Chrystus Kościół swoją mądrością i łaską, by każdy z synów ludzkich mógł zaczerpnąć z przebogatych zdrojów tego życia.

Śmierć jest doświadczeniem empirycznym. Nikt nie może mówić o niej w pełni świadomie, skoro jej nie doświadczył. Chrześcijanin nie ma wiedzy większej niż inni. Jednak otrzymał słowa, które rozświetlają zagadkę śmierci.

W zapale wiary chrześcijanin nie posunie się jednak do zanegowania goryczy, jaką śmierć ma dla umierającego oraz dla tych, których on opuszcza. Sam Jezus nie pozostał niewzruszony wobec śmierci.

Chrześcijanin zaprasza do dyskretnej radości tych wszystkich, którzy są pogrążeni w żałobie: ażeby się nie smucili jak wszyscy ci, którzy nie mają nadziei (1 Tes 4,13). Jednak chrześcijanin nie zabrania im płakać. Chrześcijanin nie wyrzuca sobie jako słabości swojej obawy przed śmiercią. Sam Jezus wtedy począł drżeć, i odczuwać trwogę (Mk 14,33).

Ta napisana w perspektywie wiary niewielka książka nie ignoruje faktu, że śmierć budzi przerażenie natury, ale bierze pod uwagę śmierć w Jezusie Chrystusie, a nie bez Jezusa Chrystusa.

Chrzest - sakrament, który w Kościele katolickim przyjmujemy jako małe dzieci, będąc tego zupełnie nieświadomi. Może to właśnie z tego powodu nie zastanawiamy się nad tym, jak ogromne znaczenie ma on dla naszego życia duchowego, naszego życia z Bogiem.
Maria Campatelli w swojej książce zmusza nas do zmiany takiej postawy i pokazuje, że to niezwykłe wydarzenie, którego byliśmy bohaterem u progu naszego życia, ma zasadnicze znaczenie dla jego jakości w przyszłości.

Książka proponuje niecodzienny sposób poznania sakramentu chrztu - sposób "fenomenalnie duchowy". Rozpoczynając od obrzędu, odkrywamy znaczenie tego sakramentu w odniesieniu do nowości życia, którą nam daje.

W pełnej i przystępnej syntezie Anne Bernet, specjalistka od Kościoła w starożytności, odtwarza starcie między Ewangelią a światem opartym w całości na sile: "Bez względu na to, czy wyznajemy wiarę, która była ich motorem działania, musimy przyznać, że ta garstka bezbronnych ludzi, często przerażonych, co się rozumie samo przez się, którzy mimo wszystko się nie ugięli, zaledwie w ciągu trzech stuleci odniosła zwycięstwo nie tyle nad Rzymem, co nad pewną koncepcją człowieka i świata, wyjątkowo okrutną i bezlitosną. Wszyscy jesteśmy ich dłużnikami.

Podczas ostatniej wojny światowej BBC przeprowadziło z C.S. Lewisem cykl rozmów o wierze chrześcijańskiej. W rezultacie powstała z tego książka dla tych, którzy chcą wierzyć, ale przeszkadza im w tym intelekt.

Autor posiada niezwykły talent do logicznego wyjaśniania kontrowersyjnych kwestii, prostego ujmowania skomplikowanych zagadnień. Porusza problemy od dawna sprawiające kłopot wnikliwym i krytycznym wyznawcom religii, jak i tym, którzy przekonać się do wiary nie potrafią ze względu na jej swoiste sprzeczności, jak na przykład kwestię zła i tzw. Boskiego przyzwolenia na nie.

Jest to wspaniała lektura, która może stać się pasjonującą przygodą zarówno intelektualną, jak i duchową - dla wierzących i nie wierzących, dla chrześcijan i niechrześcijan.

`Nie należy przejmować się żartownisiami, którzy usiłują ośmieszyć chrześcijańską nadzieję nieba, twierdząc, że ani im w głowie w nieskończoność grać na harfie. Takim ludziom można odpowiedzieć, że skoro nie rozumieją książek dla dorosłych, nie powinni o nich rozmawiać. Wszelkie biblijne obrazy (harfy, korony, złoto itp.) to przecież nic innego, jak symboliczna próba wyrażenia tego, co niewyrażalne. [...] Ktoś, kto rozumie te symbole dosłownie, równie dobrze mógłby uznać, że Chrystus - nakazując nam być podobnymi do gołębi - chciał, abyśmy składali jaja.`