Towarzystwo Naukowe KUL

Książka Miłość i odpowiedzialność, której autorem jest Karol Wojtyła to studium etyczne miłości i małżeństwa, to głęboka analiza i interpretacja człowieka w oparciu o „przykazanie miłości”, które nieodłącznie wiąże się z odpowiedzialnością.

Wykład wygłoszony przez prof. dr. hab. Wojciecha Roszkowskiego 8 czerwca 2018 roku na dorocznym publicznym zebraniu Towarzystwa Naukowego KUL z okazji otrzymania Nagrody im. Księdza ldziego Radziszewskiego.

Autorzy artykułów, korzystając z różnych narzędzi metodologii, stworzyli spójną całość, która przedstawia osobę tego wielkiego bohatera w wielu aspektach. Ponadto, wolumen ten może posłużyć do promowania dorobku polskiego emisariusza w Polsce i na świecie.

"Zawarte w książce teksty obejmują chronologicznie lata naszej niewoli. „Podróżujemy” z bohaterami od zachodniej Europy po wschodnie rubieże Imperium Rosyjskiego – a także na kontynenty obu Ameryk – co w tytule znalazło odzwierciedlenie w przywołaniu dwóch miast: Paryża i Irkucka. Autorzy starali się oddać skomplikowane losy Polaków w momencie, gdy Ojczyzna była tylko w sercach, a o jej wolność przyszło walczyć, niekoniecznie z bronią w ręku".

Główna teza badawcza niniejszej publikacji dotyczy aspektów bezpośrednich i pośrednich źródeł inspiracji dla kościelnego prawa konstytucyjnego i publicznego.

Jednym z celów promulgowania Kodeksu Prawa Kanonicznego z 1983 r. było przeniesienie soborowej eklezjologii na język prawny. Wynika z tego, że Sobór Watykański II był bezpośrednim źródłem inspiracji dla prawa kanonicznego, w tym także dla kościelnego prawa konstytucyjnego i publicznego.

W książce usystematyzowano zagadnienia, które Podejmował Prymas na Soborze, zestawiono ich z nauczaniem zawartym w konstytucjach, dekretach i deklaracjach Soboru oraz dokumentami posoborowymi.

Spośród 32 tomów akt soborowych wybrane zostały dokumenty bezpośrednio odnoszące się do działalności S. kard. Wyszyńskiego. Są wśród nich nie tylko akty nominacji do różnych gremiów Soboru, ale przede wszystkim 2 wota (warszawskie i gnieźnieńskie), 9 spisanych wystąpień na posiedzeniach Komisji Centralnej, 11 spisanych wypowiedzi w Auli soborowej i 2 pisemne uwagi. Oprócz tych dokumentów nieocenionym źródłem archiwalnym są osobiste notatki Prymasa, stanowiące rodzaj pamiętnika i kalendarium wydarzeń soborowych.