Nie dla siebie walczyli. Powojenna odyseja 2. Korpusu Polskiego - Jakub Żak

W  roku 1942 polscy żołnierze Armii Andersa maszerujący z Persji do Palestyny wymienili garść pieniędzy, tabliczkę czekolady, szwajcarski nóż oficerski i konserwę wołową na wychudzonego niedźwiadka. Wojtek - bo tak nazwano zwierzaka - pełniący początkowo rolę maskotki, szybko awansował na pełnoprawnego żołnierza, posiadającego wojskowy stopień i numer ewidencyjny.  Podczas kampanii włoskiej został amunicyjnym, donoszącym pociski do ciężkich moździerzy. Od tego czasu symbolem 22. Kompanii Zaopatrywania Artylerii 2. Korpusu gen. Andersa, w której służył, stał się rysunek niedźwiedzia niosącego pocisk. Po zakończeniu wojny Wojtek wraz ze swymi towarzyszami broni przybył do Szkocji. Syryjski niedźwiedź szybko odnalazł się w nowych warunkach i, zanim przeprowadził się na stałe do edynburskiego zoo, stał się powszechnie znanym członkiem lokalnej społeczności.

Ze wstępu:

„Zastanawiając się nad oddaniem do druku tego materiału wybrałem tedy okres rozpoczynający się z chwilą przyjazdu naszego z żoną do Londynu w niespełna pięć lat przed wybuchem drugiej wojny światowej, a kończący się jedenaście lat później cofnięciem imania przez mocarstwa zachodnie rządowi naszemu na wygnaniu.

Zapiski poczynione przez te lata nie były tylko osobistym szyfrem szeregującym daty, fakty i nazwiska. Dokonywane zazwyczaj co kilka, a najwyżej co kilkanaście dni stanowiły jak gdyby próbę opo­wieści ciągłej kroniki wypadków współczesnych oglądanych oczyma polskimi. Kronika ta jest pełna luk czy z braku czasu, czy dlatego, że na skutek nieobecności lub choroby znajdowałem się w danej chwili z dala od głównego terenu wydarzeń. Staram się braki te uzupełnić przy pomocy treściwych komentarzy poprzedzających kolejne rozdziały tej opowieści.”